Mannen met ballen

Door projectspecialist Egbert Wering


Mannen met ballen, helden, zo werden we genoemd. 
Steven Oprinsen, de cursusleider, droeg een gedicht op waarbij niet alleen van de inhoud de energie afkwam, maar ook hij zelf bracht het hyper. Stuiterend voor de grote groep van REEF kwam het gedicht tot leven. Een gedicht over hoe belangrijk ik ben.

Hij verhaalde verder. Routine is het gevaar dat we los moesten laten.. We moesten het anders aanpakken. We worden geleid door de omgeving en wijzen er op dat de omstandigheden de oorzaak zijn. Met het wijzen met het vingertje moeten we onthouden dat er één vinger naar voren wijst maar dat er intussen drie vingers naar achteren wijzen naar ons zelf.

Het leven is lijden. Hoe ziet jouw leven er op 35 jarige leeftijd uit en waar wil jij over 10 jaar staan? Waar wil je staan als je 55 bent? Hoe ziet je toekomstbeeld eruit? Blijf je hangen in gewoontes; koffie om 10:00, broodje om 12:30 en ’s middags een kopje thee en ’s avonds weer naar huis? 

Ben enthousiast over je werk en straal dit uit. Als je jezelf moet presenteren voor een nieuwe opdracht kun jij dan enthousiast zijn over je werk? Ken jij jezelf? Ken jij je sterke punten?


Iemands functioneren of niet functioneren in een bedrijf of de maatschappij is altijd afhankelijk van zijn persoonlijkheid.

Na de pauze was het tijd voor de praktijk. Jongleren met projecten / de kunst van het loslaten. Het loslaten van de ballen was totaal geen moeite, de ballen vielen als rijpe appelen. Door te oefenen werd ons het jongleren aangeleerd. Met veel vallen en weer oprapen lukte het eindelijk een keer. Maar het was mooi om te zien dat iedereen los durfde te laten. Iedereen deed mee, goed of slecht, de ballen gingen de lucht in. Het werkte, we stonden daar een beetje met balletjes te gooien. Maar we lieten los, geen schaamte, geen aarzeling anders dan we in onze routine gewend waren.

Levenslessen, waar vind je ze?
Wij waren het waard!

•     delen
• LinkedIn
• Twitter